و اگر در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم ترديد دارى، از آنها كه كتابهای پيش از تو را مى‌خوانند سؤال كن... ﴿سوره يونس: آیۀ ٩٤﴾
+2 امتیاز

طبق آیات زیراز تورات، آیا گناه پدر و مادر پای فرزندان و نسل بعد نوشته می شود؟

۵نزد آنها سجده مکن، و آنها را عبادت منما، زیرا من که یهوه، خدای تو می‌باشم، خدای غیور هستم، که انتقام گناه پدران را از پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانی که مرا دشمن دارند می‌گیرم. 

۶و تا هزار پشت بر آنانی که مرا دوست دارند و احکام مرا نگاه دارند، رحمت می‌کنم. 

طبق این حکم اگر کسی که اجداد بدی داشته و بخواهد خوب باشد و اعمال نیکو انجام دهد آیا میتواند به زندگی زاهدانه دست یابد؟ اگر موفق  شود به زندگی پرهیزگارانه دست یابد انتقام خداوند سرجایش است؟(تمام سوال برای عکس حالت برقرار است)

در تورات و عهدعتیق بوسیله ی

1 پاسخ

+4 امتیاز
 
بهترین پاسخ

به متن آیه 5 از فصل 20 صحیفه خروج تورات مقدس دقت فرمایید:

לא תשתחוה‪1‬‏ להם ולא תעבדם כי אנכי יהוה אלהיך אל קנא פקד עון אבת על בנים על שלשים ועל רבעים לשנאי (تورات صحیفه خروج فصل 20 آیه 5)

... زیرا من که یهوه، خدای تو می‌باشم، خدای غیور هستم، که انتقام گناه پدران را از پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانی که مرا دشمن دارند می‌گیرم.... (تورات صحیفه خروج فصل 20 آیه 5)

مطابق آیه فوق از تورات مقدس، گناه پدر و مادر به پای فرزندان نوشته نمیشود. چرا که خداوند صرفا از کسانی انتقام می کشد که "دشمن" خداوند باشند. بنابراین، یهوه با هیچکس پدر کشتگی ندارد و گناه والدین بهیچ وجه به پای نسل بعد نوشته نمی شود، مگر کسانیکه بجای پیروی از کلام خداوند از پدر و مادر گمراه خود تبعیت نمایند که در آنصورت بخاطر دشمنی شان با خداوند مورد عذاب الهی واقع می گردند.

قرآن نیز در قالب قصۀ "پسر نوح پیامبر" به این مهم اشاره فرموده و به ما می آموزد که پسر پیامبر بودن و رابطه نَسَبی داشتن با پیامبر خدا نیز انسان خاطی را از انتقام و عذاب الهی حفظ نمی کند. همانطور که پسر نوح پیامبر نیز هلاک گردید:

وَهِيَ تَجْرِي بِهِمْ فِي مَوْجٍ كَالْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ابْنَهُ وَكَانَ فِي مَعْزِلٍ يَا بُنَيَّ ارْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ الْكَافِرِينَ قَالَ سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَنَادَىٰ نُوحٌ رَّبَّهُ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ الْحَاكِمِينَ قَالَ يَا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ ۖ فَلَا تَسْأَلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۖ إِنِّي أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ قَالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ ۖ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ (سوره هود آیات 42 تا 47)

و آن [كِشتى‌] ايشان را در ميان موجى كوه‌آسا مى‌بُرد، و نوح پسرش را كه در كنارى بود صدا زد: «اى پسر من، با ما سوار شو و با كافران مباش.» گفت: «به زودى به كوهى پناه مى‌جويم كه مرا از آب در امان نگاه مى‌دارد.» گفت: «امروز در برابر فرمان خدا هيچ نگاهدارنده‌اى نيست، مگر كسى كه [خدا بر او] رحم كند.» و موج ميان آن دو حايل شد و [پسر] از غرق‌شدگان گرديد. و گفته شد: «اى زمين، آب خود را فرو بر، و اى آسمان، [از باران‌] خوددارى كن. و آب فرو كاست و فرمان گزارده شده و [كشتى‌] بر جودى قرار گرفت.» و گفته شد: «مرگ بر قوم ستمكار.» و نوح پروردگار خود را آواز داد و گفت: «پروردگارا، پسرم از كسان من است، و قطعاً وعده تو راست است و تو بهترين داورانى.» الله فرمود: «اى نوح، او در حقيقت از كسان تو نيست، او كردارى ناشايسته است. پس چيزى را كه بدان علم ندارى از من مخواه. من به تو اندرز مى‌دهم كه مبادا از نادانان باشى.» گفت: «پروردگارا، من به تو پناه مى‌برم كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم، و اگر مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران باشم.» 

در ادامه، آیه ششم از باب 20 صحیفه خروج تورات مقدس می فرماید که یهوه الله صرفا به کسانی رحم میکند که "دوست" خداوند باشند و "احکام او را اجرا نمایند" :

و تا هزار پشت بر آنانی که مرا دوست دارند و احکام مرا نگاه دارند، رحمت می‌کنم (تورات صحیفه خروج فصل 20 آیه 6)

 بنابراین، اعمال صالح و کارهای خیر پدر و مادر نیز بهیچ عنوان به پای فرزندان نوشته نمیشود. بلکه دوستی خداوند صرفا با کسانی است که احکام خداوند را اجرا می نمایند.  

قرآن در این خصوص نیز با مثالی به ما می آموزد که حتی همسر فرعون نیز تحت تاثیر کفرورزی های فرعون قرار نگرفت، هرچند شوهرش فرعون از شدیدترین دشمنان خداوند بود:

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِّلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿التحريم: ١١﴾

و براى كسانى كه ايمان آورده‌اند، الله، همسر فرعون را مثل آورده، آنگاه كه گفت: «پروردگارا، پيش خود در بهشت خانه‌اى برايم بساز، و مرا از فرعون و كردارش نجات ده، و مرا از دست مردم ستمگر برهان.»

نتیجه

نه گناه پدر و مادر به پای فرزندان نوشته می شود و نه کارهای خیر والدین به حساب فرزندان واریز می شود. ملاک قضاوت خداوند میزان تبعیت و پایبندی هر فرد به کلام وحی است، نه چیزی غیر. و آنچکه سبب نجات هر انسان است، ایمان به کلام الله و انجام احکام کتاب الله است، نه داشتن نسبت فامیلی با صالحین یا ظالمین!

بوسیله ی
انتخاب شده بوسیله ی
...