و اگر در آنچه بر تو نازل كرده‌ايم ترديد دارى، از آنها كه كتابهای پيش از تو را مى‌خوانند سؤال كن... ﴿سوره يونس: آیۀ ٩٤﴾

به پرسش و پاسخ از قرآن، انجیل و تورات خوش آمدید!

برای شرکت در پرسش و پاسخ ها از طریق گزینۀ عضویت در بالای سایت ثبت نام فرمایید. مطالعۀ قوانین سایت را فراموش ننمایید. با تشکر!

+1 امتیاز

با سلام

با توجه به آیه شریفه ۱۱ از سوره غافر

قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ

دو بار میراندن و دو بار زنده کردن اشاره به چیست؟ (تاکید این سوال بر دو بار اتفاق افتادن آنهاست)

با تشکر

در عمومی بوسیله ی
ویرایش شده بوسیله ی

1 پاسخ

+2 امتیاز
 
بهترین پاسخ

مطابق آیه 28 سوره بقره، همه بشر جزو اموات بود لیکن الله ایشان را حی و زنده نمود: 

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿البقرة: ٢٨﴾

چگونه الله را منكريد؟ در حالیکه مردگانى بوديد و شما را زنده كرد؛ باز شما را مى ميراند [و] باز زنده مى‌كند؛ [و] آنگاه به سوى او بازگردانده مى‌شويد.

همچنین قرآن فرموده که پس از زندگی دنیوی، موت مجددا بشر را برمی گیرد و سپس او در آخرت برای حسابرسی مجددا زنده خواهد شد: 

اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ هَلْ مِن شُرَكَائِكُم مَّن يَفْعَلُ مِن ذَٰلِكُم مِّن شَيْءٍ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿الروم: ٤٠﴾

الله همان كسى است كه شما را آفريد، سپس به شما روزى بخشيد، آنگاه شما را مى‌ميراند و پس از آن زنده مى‌گرداند. آيا در ميان شريكان شما كسى هست كه كارى از اين [قبيل‌] كند؟ منزه است او، و برتر است از آنچه [با وى‌] شريك مى‌گردانند.

بنابراین، دو بار مرده هستیم و دو بار زندگی را تجربه میکنیم.

نتیجه

بشر قبل از خلق شدن بر روی زمین، مرده بود. لیکن الله او را حی و زنده نمود و پس از زندگی دنیا، الله او را می میراند و مجددا زنده میکند تا در آخرت حسابرسی فرماید. این است همان دو بار مرده بودن و زنده شدن. 

(اینجا مشخص می شود که کسانیکه مدعی عالم ذر هستند، چقدر از آیات قرآن بی خبر و بی اطلاع می باشند) 

بوسیله ی
انتخاب شده بوسیله ی
بنظرم آیه ۱سوره انسان نیز به مرگ اولیه انسان اشاره میکند:

هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا ﴿۱﴾
آرى مدتى از روزگار بر انسان گذشت كه هنوز چيزى قابل ذكر نبود
...